Ayakla Vuruş Üzerine

Ben antrenörlüğe başladığımda, oyun esnasında bel seviyesinin altına çarparsa hata kabul ediliyordu. Daha sonraları top diz seviyesinin üstüne çarptığında oyuncunun devam etmesine izin verildi. Yakın zamanda ise kural tamamen değiştirildi ve servis atışının dışında topa vücudunuzun herhangi bir yeriyle vuruş yapmak serbest hale geldi. (Servis atışında topa tek kolla vuruş yapmak zorunludur.) Ancak bu kural değişikliği, takımlarımızın defans yapmalarına önemli katkılar sağlayabilecekken, antrenörlerimiz tarafından çok fazla önemsenmedi. Halbuki ellerimiz, kollarımızla birlikte topa ayakla vuruş yapabilmek, bir oyuncunun defansla top kurtarabileceği alanı ciddi bir şekilde artırmak açısından çok büyük bir avantajdır.

Ayak kullanımının serbest hale gelmesinden önce, bloktan veya defanstan sekerek sahanın dışına giden topları sadece ellerle ve kollarla çevirmek hiç de kolay olmuyordu. Aynı şekilde saha içinde oyuncuların önlerine gelen topları çıkarmaları, ancak uçuş tekniklerini kullanarak mümkün oluyordu. Üstelik bu şekilde top çıkarma denemelerinin ise başarı oranı oldukça düşüktü.

Ayak kullanımına oyun içinde farklı şekillerde ihtiyaç duyulabilir. Öncelikle ayakla vuruş tekniklerini kullanarak uzağa kaçan topları oyuna sokabiliriz. Ayak kullanımının en yaygın gözlemlendiği durumlar bunlardır. Bloktan sekerek fileye yakın alana düşmekte olan topları ön oyuncular ayaklarını uzatarak, pasörün oyun kurabileceği şekilde yükseltebilirler. Defansta ise hızlı hareket ederek zor toplar ayak üstüyle vurularak havalandırılıp oyuna sokulabilir.

Düşme tekniklerinde yapılan el kullanımından farklı olarak, ayak zaten yerdedir. Dolayısıyla topa yanaşarak yere en yakın noktada ayak üstüyle vuruş yapmak, hem reaksiyon gösterme süresi açısından, hem de uygulama açısından çok daha kolaydır. Tabii ki ayakla vuruş, özellikle topun yönünü ve hızını yönlendirmenin zorluğundan ötürü teknik önceliği açısından son sıradadır: yalnızca ölmekte olan topları kurtarmak için kullanılır. Parmak pasla iletebileceğimiz bir topu manşetle oyuna sokmak nasıl yanlış bir tercihse, parmak pas ya da manşetle çevirebileceğimiz bir topa ayakla vurmak, topun hedefe ulaşması açısından gereksiz bir risk yaratır ve takdir edersiniz ki ancak son çare olarak kullanılmalıdır.

Yine nasıl ki voleybola yeni başlayan oyuncular manşetlerinin ve parmak paslarının etkinliklerini artırmak için çalışmalar yapıyorsa, oyuncuların ayakla vuruşlarını geliştirmek için de çalışma yapmak gerekir. Ayak tekniklerine hakim oyunculara sahip bir takım, özellikle başa baş geçen mücadelelerde rakiplerine çok kritik noktalarda üstünlük kurabilir ve oyunu kendi lehine çevirebilir.

Ayakla Vuruş Çalışma Örnekleri

Esas olarak ayağın üstü ile vuruş geliştirilmelidir. Burada topun yönünü kontrol edebilmek için bilek açısını doğru ayarlamak çok önemlidir. Eğer açı küçükse, vurduğunuzda top yüzünüze doğru, çok büyük olursa da havalanmadan karşıya doğru hareket edecektir. Bu çalışmalar karşılıklı topla ısınmada smaç-defans çalışmasının öncesine konulabilir.

Basit Ayak Çalışması

• Top hafifçe havaya atılır. Yerde sekip tekrar yere düşerken ters ayakla (vuruş yapmayacağımız ayak) topun yanına yaklaşılır. Vuruş yapacağımız ayağın üstüyle, mümkün oldukça yere yakın bir şekilde topa yukarıya doğru vurulur. Top karşılıklı çalıştığımız arkadaşımızın önüne düşmelidir. Top yerde sekip tekrar düşerken arkadaşımız ayağının üstüyle topa vurarak topu önümüze doğru atar. Bir sağ ayakla, bir sol ayakla çalışılır.
• Aynı çalışma top yere düşürülmeden yapılmaya çalışılır. Top yere düşerse kaldığımız yerden çalışmaya devam ederiz.
• Eğer oyuncular başlangıçta akıcı bir şekilde topu birbirlerine geçirmekte zorlanırsa, eşlerden birinin ayakla vuruş yaptığı, diğerinin ise ona parmak pas veya manşetle topu attığı bir varyasyon uygulanabilir.

Özel çalışma

Sahanın birinde defans yapacak oyuncular 6 numaralı bölgede arka arkaya dizilirler. Oyuncular saha içindedir ve ilk çalışmayı en arkadaki oyuncu yapacaktır. Çalışması bitince de sıranın önüne geçecektir. File önünde antrenörün topu vurabileceği blok tahtası vardır. Antrenör topu blok tahtasına vurarak sahanın arkasına doğru sektirir. Sırada en arkadaki oyuncu hızla geri dönüp topa yaklaşır ve ayak üstüyle vurarak topu sahaya doğru çevirir. (Eğer oyuncunun olanağı varsa topu geriye manşet tekniğini kullanarak çevirmesini tercih ederiz. Bu mümkün olabiliyorsa iki defans tekniğini birlikte çalışmış oluruz.) Antrenörün ikinci vuracağı topa o anda en arkada olan oyuncu defans yapmaya gidecektir.

Ayakla defans yapılabilecek daha pek çok çalışma üretilebilir. Önemli olan defans için bekleyen oyuncunun topuklarının yerden kesik olması, ayaklarını çok fazla açmaması ve yere çok yakın beklememesidir. Bu şekilde hızla hareket edebilir ve diğer defans teknikleriyle birlikte ayakla defans yapmayı da başarabilir.

Fakat uyarmamız gerekir ki bir takımda hem ayakla hem de uçarak defans birlikte kullanılırsa, bir oyuncu ayakla, diğeri uçarak aynı topa gelirse, uçan oyuncu yüzüne tekme yeme ihtimali ortaya çıkacaktır. Bu durumdan kaçınmamız gerekir.