Bir kişinin altyapı antrenörü olduğunu söyleyebilmesi için her kategoride uzun süre emek vermesi gerekir. Sadece genç takımda veya yıldız takımda antrenörlük yapmak ancak “Yarım A takımı antrenörlüğü” olarak tanımlanabilir. Nihai olarak kullanmakta olduğumuz tekniklere ulaşabilmek için, hangi yollardan hangi sıralamalarla geçilebileceğinin kavranması gerekir. Uygulamada gördüğüm kadarıyla aktif spor hayatını sona erdiren arkadaşlarımız bir takım ilişkileri kullanarak A takım antrenörlerine ulaştıklarında, onlar tarafından görevlendiriliyorlar. “Bizim Yıldız takıma bak” denilerek ateşin içine atılıyorlar. Kendi oyunculuk deneyimleriyle elde ettikleri stilleri öğrencilere aktarıyorlar. Zaten iyi olan voleybol taktik bilgileriyle harmanlayarak bir şeyler yapmaya çalışıyorlar. Bu da hem antrenör arkadaşımızın hem de öğrencilerimizin gelişimi için zararlı oluyor. Halbuki kulüplerin altyapıları A takım antrenörlerine değil, oyuncu yetiştirmede deneyimli bir antrenöre bağlı olsa hem sporcular hem de antrenörlüğe yeni başlamış olan arkadaşımız için doğru bir yatırım olur. Altyapıda çalışmaya başlayan arkadaşlarımız bütün kategorilerde çalışıp deneyim kazanarak yetkin bir şekilde kendi başlarına ustaca üretim yapabilecek seviyeye gelirler.
Büyük şehirlerimizde kendi spor okullarını kurup yöneten pek çok deneyimli altyapı antrenörümüz var. Antrenörlüğe yeni başlayacak olan arkadaşlar buralarda çalışarak kendilerini geliştirebilirler. Anadolu’da ve Trakya’da kendi başlarına çalışan arkadaşlarımızın işi daha zor. Bilgi alabilecekleri insanları ve kaynakları bulmak zorundalar.
Not: Son dönemde özellikle bu genç arkadaşlarımız için söyleşi programları yaptım ve gazetemizde yazılar yazdım. Birkaç ay içinde ise antrenmanlarda kullanabilecekleri videolar hazırlayıp paylaşmayı umuyorum.